Nederlandse vakantieregeling bij ziekte in strijd met Europese wetgeving?

De Nederlandse wetgeving is duidelijk met betrekking tot de vakantieregeling bij ziekte. Uit recente berichten blijkt echter dat de Nederlandse vakantieregeling in strijd is met de Europese wetgeving.

Nederlandse wetgeving

Het aantal vakantiedagen waarop een werknemer jaarlijks minimaal recht heeft, bedraagt viermaal de overeengekomen arbeidsduur. Dit betekent, dat een werknemer bij een fulltime dienstverband minimaal recht heeft op 20 vakantiedagen per jaar.

Voor de periode waarin de werknemer geen arbeid heeft verricht wegens ziekte, geldt een afwijkende regel. De zieke werknemer bouwt alleen vakantie op over de laatste 6 maanden van zijn arbeidsongeschiktheid. Stel, dat een werknemer gedurende één jaar volledig arbeidsongeschikt is wegens ziekte, bouwt hij in plaats van de minimale 20 vakantiedagen slechts 10 vakantiedagen op. Indien de werknemer slechts gedeeltelijk arbeidsongeschikt is, bouwt hij slechts vakantie op over het gedeelte, waarin hij voor arbeid beschikbaar is. Hij wordt dan als het ware aangemerkt als een deeltijdmedewerker.

Uitspraak Europese Hof van Justitie

Recentelijk heeft het Europese Hof van Justitie zich gebogen over de problematiek van het recht op vakantie bij ziekte.

Een Duitse werknemer en een Britse werknemer waren voor het einde van hun arbeidsovereenkomst langdurig arbeidsongeschikt. Volgens de Duitse en ook de Britse wetgeving was hun recht op vakantiedagen komen te vervallen, nu zij hiervan niet tijdig gebruik hadden gemaakt. Van een financiële vergoeding bij de eindafrekening kon volgens de werkgevers dan ook geen sprake zijn. Vervolgens is de kwestie voorgelegd aan het Europese Hof van Justitie en die heeft als volgt geoordeeld.

De Europese wetgeving bepaalt, dat werknemers minimaal recht hebben op vier vakantieweken per jaar met behoud van loon. Deze periode van vier weken kan niet door een financiële vergoeding worden vervangen, tenzij er sprake is van een einde van het dienstverband.

Het Hof van Justitie overwoog dat het recht op vier weken vakantie moet worden aangemerkt als een belangrijk beginsel van het Europese sociale recht, dat wordt toegekend aan alle werknemers ongeacht hun gezondheidstoestand. Het is de lidstaten dan ook niet toegestaan dit recht uit te sluiten, dan wel daar een voorwaarde aan te verbinden. Volgens het Hof van Justitie dienen de werknemers dan ook hun recht op het minimale aantal vakantiedagen te behouden, zodat zij deze op een later tijdstip kunnen opnemen. Of dat deze bij het einde van het dienstverband worden uitbetaald.

Gevolgen voor Nederland

De achtergrond van de Nederlandse wetgeving, die een beperking van het jaarlijkse verlof inhoudt, is gelegen in het voorkomen van de zogenaamde ‘verlofstuwmeren’ en het beheersbaar houden van de kosten, die zijn verbonden aan arbeidsongeschiktheid. Uit de uitspraak van het Hof van Justitie lijkt nu eigenlijk naar voren te komen, dat deze argumenten zullen moeten wijken. Het onderscheid, dat de Nederlandse wetgeving maakt tussen zieke en gezonde werknemers is namelijk in strijd met de Europese wetgeving. Op basis van deze uitspraak zou dan ook de Nederlandse wetgeving op dit punt moeten worden aangepast. Of dit in de toekomst daadwerkelijk gaat gebeuren is nog niet duidelijk. Het Ministerie van Sociale Zaken onderzoekt thans wat de uitspraak voor Nederland betekent. We houden u op de hoogte.

mr. Jessica Boonekamp, jurist Arbeidsrecht, consultant SD Worx